You are currently viewing Moestuin vergroten

Moestuin vergroten

Al een paar jaar moestuinieren we in een moestuin van ongeveer 5 bij 5 meter. Met hele smalle paadjes (ongeveer een voet breed) en helemaal propvol kunnen we elk jaar weer lang uit de moestuin eten. Dit jaar hadden we er nog wel een aardappelveldje bij gemaakt. We hebben dit jaar tot begin / half december alle groenten uit eigen moestuin gegeten (ongeveer vanaf juni denk ik). Dus dat is toch zeker een half jaar. Daar zijn we toch wel een klein beetje trots op. We zouden het liefst nog wat langer (wat meer wintermaanden en natuurlijk het liefst jaarrond) uit eigen tuin eten, maar dat is nog niet zo makkelijk. In ieder geval gaan we volgend jaar wat meer zaaien dat in de winter ook nog kan worden geoogst.

In ieder geval willen we wat meer ruimte, bloemen en soorten in de moestuin. En als het kan rekening houden met de wintermaanden, dus vrij vroeg nog dingen zaaien die we in de winter kunnen eten. En nog wat nieuwe dingen uitproberen, zoals linzen en kikkererwten. Dus we wilden de moestuin graag uitbreiden. We hadden een anti-hazenhekje gekocht die om de moestuin staat en we wilden de hele oppervlakte binnen dat hekje gaan gebruiken om de moestuin uit te breiden. Dat hekje is 50 meter lang, dus 12,5 x 12,5 meter. Er hoeft ‘s zomers niet heel veel meer groente verbouwd te worden, want dan hebben we al genoeg. Maar ik wil graag wel meer biodiversiteit, in ieder geval veel meer bloemen en misschien ook kruiden.

Maarja, hoe pak je dat aan? Ik heb al eens wat geschreven over karton. Volgens Charles Dowding (die een grote ‘no-dig garden’ heeft) kun je dat het beste doen door te bedekken met karton en dan een laag van 10cm compost er overheen. Ook Vera Greutink (van het boek ‘Tuin Smakelijk’) geeft dat aan, maar dan wel zonder karton. Ook tijdens de permacultuurcursus werd dat als goede optie gezien. Daar kregen we als tip dat fietsenwinkels vaak wel veel karton hebben. Dus zo gezegd zo gedaan, ik mailde vier fietsenwinkels en mocht bij allemaal wel karton ophalen. Dus in een twee dagen zorgde ik ervoor dat zij bijna geen karton meer weg hoefden te brengen.

Een bult karton dus, ondertussen deed ik de snoeicursus bij Taco Blom en die gaf aan dat dit geen goede methode is, omdat er veel slakken onder het karton gaan zitten en al die compost snel uitspoelt. Dus daar zaten we dan met onze grote hoop karton. Maar goed, er zijn veel mensen die er wel goede ervaringen mee hebben, dus we wilden het toch wel proberen. Het idee van deze manier is dat je de voedingsstoffen en structuur die in de toplaag zitten niet weghaalt danwel verpest. Die laag blijft gewoon aanwezig, je verstoort de grond niet. Karton wordt netjes afgebroken en voegt koolstof toe aan de grond. En compost is natuurlijk ook een toevoeging. Het gras gaat op deze manier dood en de voedingsstoffen blijven aanwezig en de toplaag blijft gespaard.

De dag voor kerst haalden we nog een paar kuub compost, ongeveer 2,5 bij iemand ‘om de hoek’ die al een paar jaar houtsnippers heeft liggen, die al bijna gecomposteerd zijn (nog net iets te weinig naar mijn zin, maar je moet het doen met wat je hebt). En 2 kuub bij de lokale ‘leverancier’. Dat is overigens iets minder milieuvriendelijke compost, omdat het wordt verwarmd en dat kost natuurlijk een hoop energie. Daarbij zit er dan geen bodemleven meer in. Maarja, het is beter dan niets en de groenten in de moestuin doen het er goed op. ‘Koude’ compost, dus compost die zonder verwarmen zelf composteert, is veel beter. Dat zijn dus ook die houtsnippers die we kregen. Daar zit inderdaad bodemleven in: van die hele grote engerlingen, die denk ik dit jaar nog wel meikever ‘worden’. Als we ze vinden gaan ze in een emmer en naar de varkens van de buren. Prima die meikevers, maar er zitten er wel heel veel in en we hebben net allerlei jong spul aangeplant. Engerlingen knabbelen graag aan de wortels van dat jonge spul, dus we hoeven ze ook weer niet extra ‘aan te voeren’. Overigens horen die natuurlijk ook weer bij het bodemleven, ze doen vast weer iets goeds, maar we wilden er gewoon niet een hele zwik extra introduceren. En de varkens eten natuurlijk ook graag.

Eerder die week hadden we al een klein stukje gedaan:

Op eerste kerstdag was het prachtig weer buiten. Maar wel heel koud (onder het vriespunt en een stevig windje). Eerst haalden we binnen alle nietjes en plastic van het karton en maakten we het klaar om buiten neer te leggen. En daarna legden we het hele stuk vol. Dat kostte wel wat meer tijd dan ik dacht, maar het lukte toch op een dag. En af en toe waaiden er stukken karton weg omdat er nog geen stenen op lagen (frustrerend!).

Aan het eind van de dag reden we er nog wat compost over uit. 10 centimeter vinden we wat veel (reken maar eens uit hoeveel kuub je nodig hebt voor zoveel vierkante meter grond), dus het is eerder 2-3 centimeter geworden. Hopelijk voldoet dat ook.

 

Maar goed, met het uitrijden en verdelen van de compost waren we na dag 1 nog lang niet klaar. Het eerste stukje was gedaan.

De volgende dag (tweede kerstdag) maakten we de klus af: de rest van het karton kreeg ook een laag compost.

Bijna klaar…

 

Je ziet de lappendeken aan kleuren. Dat zijn verschillende soorten compost, de wat bruinere zijn de bijna vergane houtsnippers (waarvan een deel er al een dag lag en dus droger is, maar sowieso is het geen hele uniforme compost) die we gratis kregen en de zwarte is ‘commerciele’ compost. Daat zitten ook flinke klompen in: dat zijn bevroren stukken compost. Nouja, valt vanzelf uit elkaar als het weer gaat dooien.

En uiteindelijk waren we helemaal klaar:

En nu hopen dat de groenten, bloemen en kruiden het goed gaan doen in ons nieuwe stukje moestuin.

 

De varkens hebben lekker gesmuld van alle engerlingen en meikevers, die waren in no time op:

 

Overigens zijn we sowieso van plan het iets anders aan te gaan pakken. In plaats van vakken voor knollen, bladgroenten, kolen, bonen, aardappels en vruchtgroenten gaan we alles gewoon door elkaar zetten. We weten dat we uit moeten kijken met knolvoet en ziektes voor aardappels, maar we willen het toch proberen. Charles Dowding heeft al jaren kolen op dezelfde plek. De ‘truc’ is dat hij na kolen ook weer wat anders erbij zet, of dat hij er tussen vanalles plant. Dat willen we ook gaan doen. Dus niet alleen maar aardappels in een vak, maar daarna (in hetzelfde jaar dus nog) afwisselen met andere dingen. Zo staan er nu in het vak waar de aardappels stonden allerlei groenten die het in de herfst en winter goed hadden moeten doen (er staan nog bietjes, spruitjes, allerlei koolsoorten, boerenkool, snijbiet, winterpostelein, groenlof, etc). Niet alles doet het even goed in de winter blijkt, zoals de sla die echt niet tegen vorst kan. En wat er volgend jaar komt weten we dus nog niet. Maar in ieder geval alles door elkaar heen. Ik ben heel benieuwd hoe dat gaat!

Toevallig nadat ik bovenstaande alinea had geschreven, kwam het door ons bestelde boek ‘Combineren in de natuurlijke moestuin’ binnen. Daar ben ik dus in aan het lezen nu. Volgens mij is dat precies wat ik komend jaar willen gaan proberen, groenten combineren volgens het systeem van schijnbare chaos. Ik ben helemaal enthousiast! Het is een boek van Frank Anrijs, die ook de website / blog Yggdrasil heeft. Zeer interessant om te lezen en zeker een aanrader om te volgen!

This Post Has 3 Comments

  1. Eva

    Wat leuk om te lezen over al jullie ijverigheid. Ben benieuwd naar het resultaat.
    Op de tuinderij waar ik werkte zijn er nu nog allerlei groentes beschikbaar, misschien ter inspiratie: http://www.deplukheyde.be/bestellen.asp?b=sa De tuinder gebruikt anti-vorstdoeken zodat de groentes het beter uithouden in de koude wintertijd.

    Yggdrasil is hier trouwens niet zo heel ver vandaan, een goede reden om eens langs te komen. šŸ˜‰

    1. maaike

      Leuk, ik wil daar wel een keer heen! Maar ik denk dat je er niet zomaar naar toe kunt. Maar ik begrijp je hint van de uitnodiging :).

      Ik had ongeveer al die groentes ook gezaaid (geen schorseneer en yacon, yacon durf ik niet zo goed aan aangezien ik ook aardig wat last had van m’n darmen bij aardpeer). Maar ik was een beetje laat denk ik. En de venkel is helemaal opgegeten door slakken.

      Vandaag eten we mosterdblad en andijvie stamppot met bosuitjes. Die had ik blijkbaar wel op tijd gezaaid. En de winterpostelein ziet er ook wel aardig uit.

Leave a Reply