We wonen nu zo’n anderhalve maand in het nieuwe huis. De meeste dozen zijn uitgepakt, de laadpalen zijn geïnstalleerd, de eerste plannen voor de aanbouw gemaakt. En natuurlijk ben ik ook bezig geweest in de tuin!
We hebben ook een kastje opgehangen voor koolmeesjes of pimpelmeesjes en een dag later was er al inspectie! Zo leuk om te zien! Hopelijk is het goedgekeurd en gaan ze er hun nestje maken.
Allereerst maakte ik tarte tatin van kweeperen van de tuin uit Angerlo, en lekkere jam. Heel erg lekker en leuk om nog even na te genieten van alle rijkdom daar!
Het grootste gedeelte van de tuin is bos. Er staan vooral eiken en naaldbomen en de vorige bewoner heeft wat jong spul geplant, zo te zien voornamelijk esdoorn. Er zijn namelijk door de droogte wat bomen dood gegaan de afgelopen jaren. Daardoor zijn er wat open plekken gevallen. Eigenlijk zou ik het liefst wat meer biodiversiteit hebben, en ook wat meer eetbare planten neerzetten. Dus ik denk dat ik de grote hoeveelheid esdoorns eruit ga halen, en er wat andere dingen voor terug ga zetten. Er staat een beuk aan de zuidkant, die wil ik daar niet hebben, want ik wil wat meer zon. Dus wellicht ga ik die verplaatsten. Daar moet ik nog wel even over nadenken, want hij is al behoorlijk groot. Tamme kastanje zou ook heel tof zijn, misschien linde (maar dat gaat wellicht niet zo goed in een bos). En gele kornoelje wil ik ook graag. Vlierbes (niet echt een boom maar goed), dat soort dingen. En ik wil heel graag allerlei bessen.
Alleen bedacht ik deze week dat het misschien wel lastig gaat worden met die bessen. We hebben namelijk herten / reeën door het bos lopen. Wat natuurlijk super leuk is, maar die houden wel van een lekker hapje aalbestak. En gele kornoelje vinden ze ook wel wat. Ik ben dus ontzettend aan het nadenken of ik dat ga doen en hoe ik dat ga doen. Er is heel weinig begroeiing op de bodem van het bos verder. Ik heb al wel wat bollen (boshyacinten en wat andere dingen) geplant. Ik hoop natuurlijk dat dat het goed gaat doen en we wat meer bodembedekking krijgen. Plan was ook om bosaardbei te planten en ik heb een heleboel daslook gezaaid. Maar als de hertjes alle bodembedekkers gaan opeten, dan is dat een beetje zonde van alle moeite en geld. Dat wordt denk ik gewoon experimenteren…. niet teveel kopen en kijken wat het overleeft, zodat ik daar wat meer van kan neerzetten.
In de afgelopen maanden hebben we heel veel zaad verzameld van allerlei inheemse bloemen. Het plan was om die te zaaien. De meeste bloemen willen graag zon, en op internet las ik verschillende dingen over wanneer je ze nu moet zaaien. Een aantal bloemen kun je beter in het najaar zaaien, omdat die de kou nodig hebben om te ontkiemen. Bijvoorbeeld kaasjeskruid, akelei en klaproos. En een aantal zijn beter voor het voorjaar omdat ze niet tegen vorst kunnen. Maar het klinkt mij zo logisch in de oren dat je in de herfst zaait, omdat dat ook de tijd is dat de bloemen hun zaden laten vallen. En in het voorjaar is het vaak zo droog, dus dan moet je steeds besproeien om de zaadjes uit te laten komen. Dus ik heb lang getwijfeld, omdat het al zo laat is, en waar moeten ze eigenlijk? Er staat overal dat je dan beter in oktober of zelfs september kunt zaaien. Maar ik wist nog niet waar, en had ook allerlei andere dingen te doen. Eigenlijk twijfelde ik te lang. Maar begin november bedacht ik dat ik het toch ging proberen. Het is nog best wel warm en met het huidige klimaat kan het wellicht best. Ik heb een heel stuk gras uitgestoken, zo goed mogelijk uitgeklopt, wat stapstenen erin gelegd en daar gezaaid. In de hoop dat de vogels het niet opeten. Ik heb er een heel laag bladeren overheen gelegd, hopelijk vinden de vogels het zo minder snel en daarbij blijft het dan wat vochtiger. Wilde bloemen hebben eigenlijk arme grond nodig, maar goed, we gaan het wel zien.
Ik heb natuurlijk ook al een beetje naar de grond gekeken. De voortuin (niet het bos) heeft best een redelijke laag met ‘zwarte’ grond. Het bos heeft een dikke laag humus, maar het is wel echt zandgrond en op sommige plekken vind ik het redelijk tegenvallen met de hoeveelheid mooie bosgrond. Dus dat wordt wel een uitdaging, om planten daar niet dood te laten gaan. Het bos ligt ook nog eens hoger, zo’n anderhalve meter, dan de rest van de tuin. De ‘voortuin’ is in het verleden afgegraven, dus het huis en de tuin liggen een stuk lager dan het bos. Maar daardoor moeten planten in het bos nog dieper zoeken naar water.
De vorige eigenaar had een hond en hij had een (heel leuk!) hondenhok neergezet met daaromheen een hek. Die staat net op de rand van het bos. Er is wel een hoop schaduw, maar ik denk dat er ook wel wat zon komt. Chaim kwam met het idee dat ik daar misschien wel de moestuin van kon maken, omdat hertjes dan eerst over het (hoge!) hek heen moeten springen om bij de moestuin te komen, en ze daar hopelijk geen zin in hebben. Ik heb er een tijdje over nagedacht, maar wil het wel proberen. Het is erg zanderig daar, maar er ligt ook een laagje humus op. Dus ik ben al bezig geweest om klimop te verwijderen zodat ik er in het voorjaar een moestuin van maken maken. Ik ga het gewoon proberen, we zien het wel! Wel een heel werkje, al die klimop weghalen, dus ik hoop dat het een beetje goed is zo. Er is al interesse voor het hondenhok, dus ik hoop dat die snel wordt opgehaald, dan kan ik de boel verder af maken. Aangezien ik geen enorme moestuin wil, kan ik achterin tegen het hek nog een schijnaugurk / chocoladerank laten groeien en wat bessen binnen het hek zetten. Niet zoveel als ik zou willen, maar toch in ieder geval een aantal.
En nog iets wat ik moet gaan proberen: iets met zevenblad. Ik heb alleen maar verhalen gehoord over zevenblad en dat het zo’n ‘horror’ is. Omdat het alles overwoekert. Nou, zevenblad hebben we, en niet zo’n klein beetje ook! Dus ja, wat doe ik daar nu weer mee? Ik weet het nog niet zo goed, maar ik heb wel gelezen dat goede bodembedekkers ook de strijd met zevenblad aan kunnen gaan. En dat ze niet van aardappels houden. Dus mijn plan is om een paar ooievaarsbek planten te kopen (geranium macrorrhizum), die schijnen goed te zijn om zevenblad te verdrijven. En om volgend jaar een veldje aardappels aan te leggen waar zevenblad weeldig tiert. Sowieso weer een leuk experiment. En zolang er zevenblad groeit (dat zal ik wel niet kunnen uitroeien, en dat is ook niet erg zolang het niet alles overwoekert) kan ik er van eten, want zevenblad is gewoon eetbaar. Ik heb wel weer zin in experimenteren!
Nou, dat was een lang verhaal, ik hoop niet te lang. Hieronder nog wat foto’s uit de tuin.
