Zoals een deel van de lezers wel weet verliet ik in 2022 helaas (vrij plotseling) mijn fijne tuin. Waarna een zwerftocht van bijna drie jaar volgde. Lelystad, Biddinghuizen, Syndin (Noorwegen), Angerlo, allemaal plekken waar ik niet lang kon blijven.
Nu in Angerlo hebben we een fijn plekje! Maar het blijft een huurhuis, dus ik heb wel wat aardbeien en tomaten, en zelfs een kleine moestuin, maar ik kan niet zo lekker m’n gang gaan als ik zelf zou willen.

Maar…. binnenkort ga ik verhuizen naar ons eigen huissie. In totaal 3400 m2 grond, waarvan 1400 natuur (bos) en de rest is ook deels bos en deels ‘tuin’. Joepie! We zien er erg naar uit.

En er gaat een nieuwe zoektocht beginnen. In Putten wilden we een voedselbos aanleggen in een weide, maar het was een eeuwige strijd tegen het gras. Daar waren we veel tijd mee kwijt: gras verwijderen. Ik vroeg laatst om een foto van onze tuin en dat is toch vooral…. heel veel gras. Dat krijg je dus als je het niet verwijdert. Wel jammer hoor. We waren laatst in een voedselbos van iemand die ook vanuit een grasveld begon, en zij waren eigenlijk achter hetzelfde gekomen. Het is bijna niet te doen. Dus wat zij hebben gedaan is pioniers aanplanten. Die groeien snel en veranderen hopelijk snel de bodem, zodat er niet meer zoveel gras wil groeien, en en plaats is voor andere dingen. Een belangrijke les.
Een andere belangrijke les is dat ik inmiddels heb geleerd dat je niet zo veel compost moet gebruiken. Dus hoe ik mijn moestuin aanlegde, met karton en daarop dan 10cm compost, dat is niet zo goed voor de kwaliteit van het grondwater. En het is weer een hele hoop stikstof. En daar hebben we al zoveel van. Dus compost is prima, maar het liefst wel van eigen land en liever niet zo’n ontzettend dikke laag. Het werkt trouwens wel heel erg goed, dat mag gezegd worden.
Waar ik eigenlijk ook wel mee worstelde is de hoeveelheid tijd die de tuin mij kostte. Het werd me eigenlijk iets te veel. We hadden de moestuin vergroot van 5 bij 5 naar 12,5 bij 12,5. En daarbij hadden we die eetbare tuin / mini voedselbos aangeplant, maar waren we constant die arme kleine plantjes aan het redden door het gras weg te halen. Dat gras heeft heel veel tijd gekost ook. En zo goed deden de planten het niet. Ik vind het echt heerlijk om in de tuin bezig te zijn, maar het werd eigenlijk gewoon te veel.
Dus… met deze lessen (en nog veel meer) uit het verleden heb ik nu weer een nieuwe uitdaging. Het is natuurlijk heel ander soort grond, maar in ieder geval één ding hebben beide plekken gemeen: het is arme zandgrond. Maar verder heb ik nu een heel deel waar bomen staan en ik dus naar planten moet zoeken die van schaduw houden. En hoeveel schaduw is dan ok? Maar het is al wel bosgrond, de bovenste laag ziet er vrij mooi uit (ik kon het niet goed inspecteren natuurlijk, maar op het eerste gezicht wel).

En sowieso heeft de tuin veel meer schaduw.

En ik wil natuurlijk een eetbare tuin, dus ga ik dan wat planten weghalen die er al jaren staan en vervangen door wat anders? Ik weet het nog niet! En dan natuurlijk het vraagstuk van de hoeveelheid tijd. Ik vind het zoals gezegd fijn om in de tuin bezig te zijn, maar ook fijn als ik gewoon even niks kan doen. Uiteraard ontploft het dan, maar dat is natuur. Dus ik ga het rustig aan doen: niet alles te gelijk, elke keer een extra stukje, niet meteen zo’n grote moestuin, en dan kijken hoe het bevalt.
We (en ik) hebben ook wel wat wensen. Ik wil heel graag een vijver, want dat trekt heel veel leven aan. En hopelijk ook wat wild, die uit de vijver komt drinken. Ik wil natuurlijk ook heel graag eetbare planten. Vooral veel bessen en ander kleinfruit. Maar daarbij zijn inheemse planten heel belangrijk. Een deel van de eetbare planten is natuurlijk inheems, maar ik vind het niet erg om een paar uitheemse soorten te planten, als die heel lekker of leuk / mooi zijn. Zoals iedereen wel weet gaat het heel slecht met de insecten in Nederland. Dus ik wil graag dat ze bij mij een fijn plekkie hebben. Een groot deel van de planten moet dus aantrekkelijk zijn voor insecten. En vogels enzo natuurlijk. Naast die inheemse planten zijn wat stapelmuurtjes dus ook welkom. En we willen wat doen met verschillende hoogtes in de tuin. Sowieso is het bos al zeker een meter hoger dan de rest van het kavel. Maar wat lokale hoogteverschillen zijn ook leuk. Misschien met de grond die we uit de vijver halen kunnen we ook wat verhogingen maken.
Voor meer informatie over eetbare planten en op welke grond en standplaats ze groeien, heb ik een boek gekocht: Eetbare planten van Madelon Oostwoud.

Ik hoop wat inspiratie op te doen. Want eetbare planten, dat vind ik toch wel heel tof. Dat je de tuin in loopt om je lunch bij elkaar te scharrelen.
Ik kan nog heel veel vertellen over de plannen, maar we moeten er eerst maar gaan wonen. En dan gaan we daar wel zien. We willen het huis ook nog een stuk uitbouwen, dus de vijver komt er waarschijnlijk pas als die werkzaamheden helemaal klaar zijn. Ik schat dat dat zo nog twee jaar gaat duren. Maar ik vind het leuk jullie op de hoogte te houden van alle plannen. Jullie moeten alleen nog wel even wachten…. we gaan pas eind september verhuizen (en dan ook nog niet meteen de tuin in gok ik).

In de tussentijd zijn we druk bezig met het verzamelen van zaden. Elke keer als we planten met mooie bloemen in het wild zien, en ze hebben zaad, dan verzamelen we dat. Zo heb ik bijvoorbeeld uit de tuin al aardig wat zaad geoogst van daslook. Dat doet het goed in de schaduw en moet in oktober / november gezaaid, dus dat komt mooi uit. Verder had ik wilde tulpen geplant, maar die blijkt ook zaden te produceren. Het schijnt vijf jaar te duren voordat de tulpen daadwerkelijk verschijnen, maar ik wil het wel proberen. Vingerhoedskruid, knoopkruid, korenbloem, klaproos, vlas, teunisbloem (die moet nog trouwens, het zaad is nog niet rijp), incarnaatklaver, rode klaver, gele honingklaver, kaasjeskruid, judaspenning, gele margriet. En nog wat meer, dit is even uit mijn hoofd. Dat kunnen we dan dit najaar zaaien, voor alvast wat bloeiends in de tuin volgend jaar. Want het gras is nu veel te grassig, daar mag wel wat aan veranderen :).

Ik hoop jullie over een tijdje weer mee te nemen in deze nieuwe ontdekkingstocht!

Een heleboel tekst. Ik heb het graag gelezen en tips zijn ook handig, zoals over de compost.
Leuk om je te volgen en zo uitgebreid te lezen Maaike, van alles wat je weet, van je plannen, en je pionieren!!!
Mooie foto’s erbij 👌
Wat een mooi verhaal Maaike en wat een prachtige plek! Wordt vast een geweldige nieuwe tuin, ik leer graag van je inzichten.