De afgelopen tijd heb ik eea gezaaid in de moestuin en heb ik het zo ongeveer de grond uit gekeken. Maar helaas, ik kan kijken wat ik wil, maar er gebeurt weinig. Zo zaaide ik andijvie voor en zette het in de moestuin, na vier weken waren de plantjes nog ongeveer even groot. De pompoen groeit amper, de klimcourgettes zijn opgegeten. De kolen deden het eigenlijk heel goed, maar er is een beest dat ze ook lekker vindt en elke nacht weer een andere kool verorbert. Dus er staat nu alleen nog koolstokjes. De radijsjes schieten al door voordat er een radijsje zichtbaar is, net als de spinazie. Kortom, die bosgrond is echt geen succes. Op zich zit er een hele mooie humeuze laag, dus dat is denk ik het probleem niet. Maar ik vermoed (ik heb niet gemeten, maar ik zou het anders ook niet weten) dat de meeste groenten gewoon niet van zuur houden. Ik had er wel lavameel overheen gegooid, maar dat gaat uberhaupt natuurlijk niet heel hard, en daarbij is de vraag of het ook echt zorgt voor minder zure grond, of dat het gewoon de grond verbetert.
Dus, daar is weinig eer aan te behalen. Ik probeer nog een beetje wat, kijken of er dingen wel of niet goed gaan. Aardappels lijken best aardig, maar zijn heel lang en dun, misschien is het er toch wat te donker. Misschien probeer ik nog wat kolen die ik dan afscherm ofzo. Maar het motiveert niet erg moet ik zeggen.
De tomaten in de ‘kas’ doen het gelukkig wel beter. Het is er een beetje donker, dus ze worden wat lang en slungelig, maar ze groeien tenminste goed! Ook wel eens leuk. En de aardbeien in de bakken doen het ook erg goed, maar ik heb al meerdere keren muisjes gezien die aardbeien ook heel lekker vinden.
De mandarijn is nu aan het bloeien.
De wal die we hebben verlaagd, daar hadden we veel plantjes voor besteld. Tot we zagen dat er een hele rand met kweek zit. Oh, daar hebben we geen zin in! Eerst dachten we gewoon de kweek die we zagen weg te halen, maar er bleken hele pollen te zitten, dus uiteindelijk besloten we een hele strook (over de hele lengte en ongeveer 50 cm breed?) af te graven om alle kweek pollen te verwijderen. 2/3 is ongeveer gedaan, maar nog niet alles. Nog 150 tijmplantjes staan in hun potten te wachten om geplant te worden. Maar in het stuk dat wel gedaan is hebben we van alles geplant. Voornamelijk inheems en veel bodembedekkers.
We kochten een versnipperaar en zijn bezig om tussen de planten versnipperde takken (met vers blad) te leggen. Zo wordt de bodem bedekt en droogt het niet zo snel uit (wel handig met zandgrond) en komen er ook wat voedingsstoffen in de bodem. En doordat de bodem is bedekt, wellicht minder onkruid? We gaan het zien. Het is nogal een werkje, dus dat is nog niet klaar.
Wat ontzettend leuk is, is dat we een nestje gekraagde roodstaarten in de tuin hebben, met een cameraatje. Ze staan nu op het punt uit te vliegen, ze zijn al druk aan het oefenen met de vleugels. We kunnen elk moment live zien en de camera slaat een filmpje op bij beweging. Wat groeien die beestjes ontzettend snel zeg! Je kunt natuurlijk ‘beleef de lente’ volgen, dat is ook hartstikke leuk, maar als je het in je eigen tuin ziet gebeuren is het nog veel leuker! Ik ben er dan ook achter gekomen dat de vader helemaal niet helpt met het bouwen van het nest. Voor het nest werd gebouwd kwamen mannetje en vrouwtje af en toe de nestkast bezoeken. Toen de nestbouw begon was alleen het vrouwtje in de nestkast te zien. Het mannetje zagen we wel regelmatig in de tuin, maar niet in de nestkast zelf. Ik dacht altijd dat nesten mooi vlechtwerk waren, maar eigenlijk werd er gewoon materiaal naar binnen gegooid en vervolgens ging ze een beetje duwen om een holletje te maken. Dat duurde maar een paar dagen en toen ineens lag er het eerste blauwe eitje! We waren helemaal enthousiast natuurlijk. Elke dag kwam er een eitje bij, en tussendoor kwam het vrouwtje af en toe kijken, maar was er eigenlijk niet vaak. ‘s Nachts werden de eieren ook alleen gelaten. Tot er zes zeven eitjes lagen, toen was ze er wat vaker te vinden en begon ze met broeden. We hadden gelezen dat gekraagde roodstaarten 5 – 7 eitjes legden, dus we waren helemaal blij en verbaasd toen bleek dat ze er acht had gelegd.
Toen begon het broeden. Ook dat deed het vrouwtje helemaal alleen. Af en toe was ze even weg, maar ze bracht nu ook de nachten door in de nestkast. Regelmatig inspecteerde ze de eitjes en bewoog ze (ze draait ze voglens mij), en probeerde ze er weer comfortable op te gaan zitten.
Na nog geen twee weken was het mannetje een keer in het huisje te zien. Even maar, en ging toen weer weg. Niet al te veel later kwam het eerste ei uit! Ik heb geen idee hoe hij dat wist, want er was nog geen enkel eitje uit gekomen. Dezelfde dag kwamen er zes uit. De mini vogeltjes met hun dunne nekjes konden met moeite hun hoofd optillen en moesten een beetje gestimuleerd worden om hun bekje open te doen om eten te krijgen. De poepjes werden door mama of papa opgegeten of op een andere manier uit het nest verwijderd. De volgende dag kwam het zevende eitje uit, dus wij dachten dat dat het dan wel zou zijn. Maar nee, uiteindelijk kwam ook het laatste ei uit. Acht mini gekreegde roodstaartjes!
Nu waren zowel mannetje en vrouwtje regelmatig in het huisje te vinden. Ze brachten beide eten, maar vooral het vrouwtje was er langer, keek lang naar haar kleintjes, tikte ze af en toe aan, en hield ze warm. Dat was eigenlijk ook niet erg nodig, want het was dertig graden buiten. Het zitten op het nest zag er steeds oncomfortabeler uit en regelmatig zag je een koppie onder moeder uit komen. Er was veel onrust in het nest. Dus na een paar dagen besloot moeder om ‘s nachts haar kleintjes maar gewoon alleen te laten. Ze werden groot en het werd ook wel erg vol.
Steeds intensiever eten geven volgde, de kleintjes groeiden als kool (en werden niet opgegeten door hazen, duiven of muizen ;)). Na twee weken passen ze eigenlijk niet meer in het nest. Ze proberen wat te fladderen, liggen op elkaar, de ouders hoeven de nestkast niet meer in om eten te geven, want de kleintjes kunnen hun nek bijna helemaal tot aan de opening uitstrekken.
En nu maar hopen dat de katten niet al te veel vogeltjes komen opeten.
Overigens zit naast de gekraagde roodstaarten ook een merelnest, op een zwaluwkast waar geen zwaluwen in zitten. Daar zitten ook vijf mereltjes ofzo. En ook onder het dak van het huis zit een nest merels. De lijsters zijn al een hele tijd geleden uitgevlogen. Dus veel jonge vogels, zo leuk!
